zee

2011-09-26T05:49:00.000-07:00

นานแล้วที่ไม่ได้เข้ามาเขียนบล็อกของตัวเอง มันเรื่องราวมากมายที่ผ่านเข้ามาให้เราได้เรียนรู้ แต่ล่ะเรื่องก็มีทั้งดีและไม่ดี บ้างที่เราก็เข้าใจ ว่าเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นการทดสอบของอัลเลาะฮ์ เมื่อก่อนหลักการนี้มันเป็นทฤษฎีที่เราคิดว่า "เรารู้แล้ว" คงจะไม่มีปัญหาใหนสามารถทำเราได้ ...เหมือนกับว่าเรามีพลังวิเศษเพียงแค่เราได้รู้ว่า ปัญหาทุกๆ ปัญหามาจากอัลเลาะฮ์ เพียงแค่นั้นปัญหาก็ไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป....

แต่พอปัญหาได้เกิดขึ้นจริงๆ กับตัวของเราเอง ..ความรู้นั้นก็หายไปเหมือนว่าเราไม่เคยรู้มาก่อนเลย ..เราสบสน และกลัว เหมือนกับเราอยากเดินแต่มีคำถามมากมายเลยต้องการคำตอบทุกๆ คำตอบก่อนที่จะเดิน แต่ความจริงมันไม่มีคำตอบให้กับคำถามทุกๆ คำถาม ....

ความชั่วร้าย มีอยู่ในตัวเราทุกๆ คน

เราขอยกคำคมจากโน็ตอุดมมาไว้ข้างนี้ เพราะเรื่องนี้มีเกิดขึ้นกับเรามากที่สุดในตอนนี้ เราไม่รู้ตัวเองเลยว่าเรากำลังเป็นแบบนั้นอยู่ เราไม่รู้เลย

บางที่เราก็หลอกตัวเองเวลาที่เราทำบางสิ่งที่ไม่ดีว่า แต่คนอื่นๆ ทำมากกว่าเราอีก เราทำแค่นี้นิดเดียวน่า...

มันน่าล่ะอายใจตัวเราเอง ...

แต่บางครั้งเวลาเราได้สติ เรากลัวตัวเองมาก แต่เราไม่รู้จะหยุดตัวเองยังไง .....

เทส

2011-02-03T17:45:00.001-08:00

เขียนข้อความจาก iPod ลองแลว่ามันผ่านหม้าย

บทเรียน

2010-12-19T07:21:00.000-08:00

คนเราพออยากได้อะไรมันต้องได้ ปัญหาค่อยมาพบเอา..ที่หลัง ไม่ว่าจะอายุมากแค่ใหน ก็ต้องได้รับบทเรียน

เป็นคำพูดของพี่สาวที่พยายามบอกให้ผมเข้าใจ หลังจากที่ผมพยายามห้ามพ่อไม่ให้ซื้อรถเก่า เพราะกลัวว่าพ่อจะต้องมานั่งซ่อมเสียเงินเสียเวลา

คนเรามันต้องได้รับบทเรียน

ประโยคนี้ที่ใครหลายๆ คนไม่เข้าใจว่ามันมีคุณค่ามากแค่ใหน กับคนที่ได้รับมัน หลายๆ หนที่คนรอบข้างที่รักเราพยายามห้ามในสิ่งที่เราทำ เพียงเพราะว่าเขาไม่อยากให้เราได้รับบทเรียนที่แสนเจ็บปวด แต่เขาไม่รู้ว่านั้นคือยาแก้ ที่จะทำให้เราเข้าใจ และบ้างที่มันอาจทำให้เราทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ก็ได้

คนเรามันต้องได้รับบทเรียน

นอกจากในห้องเรียนที่เราเดินทางไปไกลแสนไกลเพื่อไปเรียน เราก็ไม่อยากที่จะได้รับบทเรียนจากที่อื่นอีกแล้ว เราเลยสร้างภาพหลอนตัวเองว่า "อย่าพยายาม ไม่มีทางสำเร็จหรอก"

สิ่งที่ผมพยายามจะบอกก็คือ เราสามารถทำอะไรก็ได้ ที่ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน และไม่ทำร้ายตัวเอง ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นการสร้างธุรกิจของตัวเอง หรือทำสิ่งที่น้อยคนที่จะทำสำเร็จ

แค่ลงมือทำ แล้วบทเรียนมันสอนเราให้เราได้ปรับปรุง ปรับเปลี่ยน วิธีทำ วิธีคิด จนหาทางที่จะทำให้สำเร็จได้แน่นอน

พ่อบอกว่าการพยายามกับสิ่งที่เรากลัวมักจะคุ้มค่าเสมอ

จากหนังเรื่องหนึ่งที่จำชื่อไม่ได้

จาก นัดกันที่ บารา

หลังจากน้ำท่วมหาดใหญ่

2010-11-09T06:01:00.000-08:00

ออกจากบ้านประมาณ 8.00น แวะกินข้าวมันไก่ทอดที่ละงูแล้วเดินทางต่อ ถึงหาดใหญ่ ประมาณ 11.00น ฝนตกตลอดทางครับ

พอถึงแล้วก็เกรงๆ อยู่เหมือนกัน เห็นฝนตกไม่ยอมหยุด ถ้ามันเกิดท่วมมาอีกจะทำยังไงดีว่ะ เห็นได้ข่าวมาว่า รถติดด้วยเพราะการจราจรไม่สะดวก เทศบาลกำลังทำความสะอาดอยู่ ถ้าท่วมขึ้นมาจริงๆ คงจะหนีออกมายาก

ขับเข้าไปทางหาดใหญ่ใน ..ด้วยความกลัวๆ กล้าๆ เพราะสภาพขยะที่กองอยู่ดูแล้วหดหู่มากครับ และรถก็ติดจริงๆ จนต้องเลี้ยวกลับออกมาตั้งหลักใหม่ แล้วเข้าไปทางขนส่ง ก่ะว่าจะไปห้างไดอาน่า แล้วเอารถขึ้นไปอยู่ที่สูงบนห้าง แล้วค่อยนั่งรถตุ๊กๆ ไปพลาซ่า เพื่อจะไปดู "สินค้าเปียก" (สินค้าที่โดนน้ำท่วม) ..แต่สุดท้ายก็ต้องเอารถไปด้วยเพราะขี้เกียจนั่งรถกลับมาที่ห้างไดอาน่าอีก

พอถึงที่แล้วก็อย่างสภาพที่เห็นนั้นแหละครับ ไม่ได้ซื้ออะไรหรอกเพราะคนเยอะ เยอะจริง ไม่ใหวจะแย้งดู สิ้นค้าเปียก และกว่าจะหาที่จอดรถได้ลำบากเหลือเกิน

แต่ก็ เอาเถอะครับ ทุกอย่างย่อมมีสิ่งดีๆ อยู่ นี้ก็เป็นโอกาสที่เรา หรือใครหลายๆ คนได้เริ่มต้นใหม่ น้อยคนนักที่จะได้เริ่มต้นใหม่และได้แก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดคร่าวก่อน

หรือยังไงก็ต้องทำใจ This too shall pass

มองโลกในแง่ดี

2010-11-08T02:12:00.000-08:00

การมองโลกในแง่ดี

ไม่ใช้ ดัจริตอยู่ตลอดว่าโลกนี้สวยงาม

แต่เป็นการมองช่วงเลวร้ายว่าเราเหลืออะไรบ้าง

ขอความจาก twitter เมื่อวาน

ทำให้อ่านแล้วเรารู้สึกถึงความเป็นจริงได้มากขึ้น ก่อนนี้ผมอ่านหนังสือหลายเล่มที่เกียวกับการมองโลกในแง่ดี แต่พอเจอของจริงๆ ..ดูเหมือนว่าเราก็เส้นขาดเหมือนกัน จนขณะนี้จึงรู้ได้ว่าต้องทำไง..

จาก รูปถ่ายทัวไป

ตอนที่ผมซื้อหนังสือแนวพัฒนาตัวเองหรือแนวจิตวิทยา ผมมักจะนึกว่าใช่แล้ว.. เรามีปัญหาเรื่องนี้อยู่ ถ้าเราซื้อเล่มนี้ไป พอเราอ่านมันจนจบ มันคงช่วยแก้ปัญหาของเราได้แน่ๆ

แต่ผลหลังจากนั้นมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรผม พอถึงเวลามีปัญหาเข้าจริงๆ ก็น็อตหลุดทุกที

และผมยังคิดต่อไปอีกว่า.. เล่มที่ซื้อมา น่าจะไม่ครอบครุมถึงปัญหาที่เกิดกับเราก็ได้ ..เราไปหาเล่มใหม่ดีกว่า พอไปได้เล่มใหม่มาก็คิดแบบเดียวกัน ปัญหาก็มีอยู่เหมือนเดิม จนตอนนี้หนังสือแนวนี้ผมมี 5-6 เล่ม (นี้ถือว่ายังน้อย)

ผมจึงตั้งคำถามใหม่ว่า มันจะเป็นไปได้มั้ย

ที่การแก้ปัญหาของเราไม่ใช่การอ่านหนังสืออย่างเดียว...

จาก รูปถ่ายทัวไป

วันนี้ผมจึงสรุปได้ว่า มันอยู่ที่เราพยายาม เราพยายามกับตัวเรามากแค่ใหน ผมหมายถึง เราเฝ้าสังเกตุ รับรู้ถึงความรู้สึกของตัวเอง ทั้งเวลาที่เราอารมณ์ดี และเวลาเราอารมณ์ร้าย ว่าสาเหตุมันจากใหน ทำไมเราถึงอารมณ์ดี และทำไมเราถึงอารมณ์ร้าย อะไรไปต้นเหตุ

จะเป็นไปได้มั้ยที่เราจะเลือกอารมณ์ดีในสถานการณ์ที่มันเคยทำให้เราอารมณ์ร้าย.....???

บางที่การที่เราตะบะแตก ในบ้างครั้งมันก็ช่วยให้เรารู้สึกดีขึ้นได้

แต่หลังจากนั้นเราจะมานั้งคิดไตร่ตรองถึงปัญหา

และสาเหตุที่ทำให้เราตะบะแตกในครั้งนั้นหรือเปล่า

และเราจะรับมือยังไงถ้ามันเกิดขึ้นอีก

Home office ของผมเอง

2010-11-08T01:40:00.000-08:00

คอม. ผมไม่ได้แรงขันเทพ คอ i หรอกครับ มันแค่ เซรูรอนดูออล 2.5 แรม 2กิ๊ก การ์ดจอก็ประมาณ Gt 240 1GB เท่านั้น ที่ได้อัพการ์ดจอเพราะ ต้องการต่อ 2จอนี้แหละครับ

ต่อนี้ก็กำลังรอ เพาเวอร์ซับ 500W อีก เพื่อความเนียนครับ และหลังจากนี้ ผมคิดว่า ผมจะไปเล่น Mac mini ผมไม่ได้ต้องการแรงหรืออะไร.. ผมต้องการความสมบูรณ์มากกว่า

ฟังเสียงคนอื่นมากเกินไป

2010-11-06T21:53:00.000-07:00

ขอโทษน่ะ.... คุณรู้มั้ย ปัญหาของคุณคืออะไร...?

"หลังจากที่พระเอกพยายามฟันดาบต่อสู้กับคนที่เขาพยายามต่อสู้มาแล้ว 2ครั้งก็ยังไม่ชนะหรือแม้แต่จะรับดาบของเขาได้ ก็มีคนที่คอยช่วยเหลือเขา เข้ามาบอก"

ปัญหาของคุณคือ ... คุณคิดมากเกินไป คุณคิดถึงคนที่กำลังดู คุณคิดถึงฝีมือของคุณ คุณคิดถึงคนที่คุณกำลังต่อสู้อยู่ ...แล้วเขาก็ย้ำด้วยเสียงที่หนักแน่นว่า.. "อย่า ..คิด"

ถึงตรงนี้ บางที่เวลาเราจะทำอะไร หรือคิดอะไร หรือแม้แต่จะลงมือทำอะไร สิ่งที่เรากังวลน่าจะไม่ใช่อะไรมาก นอกจากเสียงที่อยู่รอบข้าง... "แล้วเขาจะคิดยังไงน่ากับเรื่องนี้ แฟนเราเขาจะชอบมั้ยสิ่งที่เราจะทำ แล้วแม่ล่ะ เขาจะเข้าใจเหมือนกับที่เราเข้าใจหรือเปล่า"

..สิ่งที่เราทำไม่ได้ทำให้ใครเดือนร้อน หรือเป็นการทำร้ายตัวเอง และทำร้ายคนอื่น มันก็น่าจะพอแล้วสำหรับความท้าท้ายให้เราได้สนุกกับมัน .....

ไม่ใช่ว่าเราไม่เชื่อคำที่คนรอบข้างที่รักเรา แต่บางที่ลองฟังคำเตือนของพวกเขาแล้วก็แฝ่งไว้ด้วยความกลัว

กลัวว่าเราจะผิดพลาดเขาจึงเตือน

สิ่งที่เราจะจัดการได้ ก็คือ ทำความเข้าใจให้เขาฟัง (แต่เขาก็ต้องเปิดใจรับฟังด้วย)

เหมือนคำของคน คนหนึ่งเคยบอกไว้ ไม่ใช่ว่าเขาจะสำเร็จหรือเปล่า

แต่เขาได้ผิดพลาดกับเรื่องนั้นมากน้อยแค่ใหน

จาก powertopup

ศรัทธา

2010-11-06T00:44:00.000-07:00

เราเดินทางอยู่บนโลก ที่ความไม่สมบูรณ์คือส่วนหนึ่งของความสมบูรณ์

เราต้องมีข้อดี และข้อเสีย เพื่อความสมบูรณ์อยู่ในตัวเรา

หลายคนเมื่อพูดถึงความศรัทธา เขาจะว่าเราเพ้อเจ้อ นั้นก็อาจจะใช่ เพราะอวกาศก็เป็นเรื่องที่เพ้อเจ้อเหมือนกัน สำหรับคนในสมัยก่อน วัตถุที่บินได้เหมือนนก ก็เป็นเรื่องที่เพ้อเจ้อเหมือนกัน สำหรับเมื่อก่อน นั้นแสดงว่าเราต้องขอบคุณคนที่ศรัทธาว่า เราสามารถไปอวกาศได้

และต้องขอบคุณสองพี่น้อง ไรท์

ที่ศรัทธาว่าคนเราสามารถบินได้ ด้วยเครื่องมือ เครื่องบิน

เมื่อหันมาในเรื่องศาสนาอีก ไม่ว่าคุณจะนับถือศาสนาอะไร เมื่อเราศรัทธา มันจะเป็นที่พึ่งสำหรับจิตใจของเรา หลายครั่งที่เราเห็นคนฟุงซ่านอยากฆ่าตัวตายเพราะเขาไม่นับถืออะไรเลย แปล..อีกแง่หนึ่งเขาคิดว่าไม่มีที่พึ่งอีกแล้ว

น่าแปลกอยู่เหมือนกันที่ สัตว์เดรฉาน ที่โง่ ไม่เคยเรียนจบสูง อย่าง เป็ด ไก่ วัว แม้กระทั่ง .ควาย..ที่เราว่าโง่ที่สุดแล้ว ยังไม่เคยคิดที่จะฆ่าตัวตาย

นั้น. เราเป็นสัตว์ที่ประเสริฐที่สุดแล้วหรือ...?

บ้างครั้งเราทำเพื่อให้สิ่งที่ใครๆ คิดว่าโง่ และมันก็โง่จริงๆ แต่นั้นกลับเป็นบันไดขั้นที่สำคัญที่สุด ที่จะทำให้เรา ประสบความสำเร็จ เหมือนกับว่าจริงๆ แล้ว สิ่งที่เลวร้ายสะท้อน ช่วยให้เราเห็นสิ่งที่ดีได้ชัดเจนขึ้น

นั้นอาจจะทำให้เราต้องมั่นคอยเท่น้ำที่อยู่ในแก้วอยู่ตลอดเวลา เพื่อให้เราได้รับสิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ

จาก zee

สถานการณ์

2010-10-09T08:12:00.000-07:00

หลังจากขับรถจากหาดใหญ่ ด้วยความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเป็นระยะทางกว่า 150กิโลเมตร ซึ่งผมใช้เวลาไป 3 ชั่งโมง กับ 30 นาที แต่ผมยังรู้สึกว่าไม่เหนือยเท่าไร น่าจะเป็นเพราะความเพลินที่ผมได้ดูหนังไปด้วย ขับรถไปด้วย

ผมดูหนังจาก ipod เรื่อง Forest gump คุณอาจจะคิดว่ามันอันตราย ใช่คับผมก็คิดอย่างนั้นแต่....???? มันเพลินดีน่ะครับ..อิอิอิ ..ผมเอา ipod ตั่งไว้บนคอลโซนซึ่งมันได้ระดับพอดีกับกระจกหน้ารถและอยู่ฝั่งขวาใกล้ๆ กับกระจกข้างขวาพอดี ผมว่ามันลงตัวพอดีเพราะ ผมต้องกวาดสายตามองกระจกดูรถเลนขาวอยู่แล้ว

บ้างคนที่เคยดูเรื่องนี้แล้วน่าจะประทับใจแตกต่างกันไป อ๋อ..คุณลองฟังชื่อภาษาไทยดูสิ.. "อัจฉริยะปัญญานิ่ม" ส่วนตัวผมชอบที่พระเอกไม่เอาปัญหาที่เกิดขึ้นมาใส่ในหัวเลย พระเอกForest เนียเขาเอาแต่มุ่งแต่สิ่งที่เขาจะทำอย่างเดียวส่วนปัญหาต่างๆ เขาไม่เอามาใส่ในสมอง แต่เขาก็รับรู้.. ว่าเกิดปัญหาจากความทึ่มของเขา แต่เขาใช้ความทึ่มของเขาในการลงมือทำเลย.. Forestไม่ได้เอามาวิเคาระห์อย่างละเอียดจนไม่ได้ลงมือทำ....(หรือทำอะไรไม่ได้เลยเพราะวิเคาระห์ละเอียดเกินไป) นั้นจึงเป็นความสำเร็จที่เกิดขึ้นกับForest เพราะForest เขาลงมือทำ..

เอาล่ะนอกเรื่องมามากแล้ว...

ที่ผมสะดุดความคิดจริงๆ ในวันนี้ก็คือ ผมเห็นร้านอยู่ร้านหนึ่งเขาขายเสื้อผ้า ปกติผมจะเห็นเขาเอาสินค้าไปขายตามตลาดนัดหรือเปิดท้ายด้วย มันก็ไม่ได้แปลกอะไรหรอกครับ จนวันนี้ผมสังเกตเห็นว่าเขาขายกล้วยทับหรืออะไรไม่รู้แต่ประมาณนั้นหน้าร้าน ..จนผมนึกบทหนึงในหนังสือของโรเบิตร์ คิโยซากิได้ มันประมาณว่า

เมื่อเราเริ่มธุรกิจไปได้ซักพัก มันจะเกิดปัญหาที่ทำให้เราต้องกล้าที่จะผิดพลาดอีกครั่งเพื่อที่จะทำให้เราใช้ความผิดพลาดนั้นยกระดับความคิดหรือใช่ประสบการณ์นั้น เพื่อให้เราก้าวเป็นนักธุรกิจอีกขันหนึ่ง

จาก powertopup

คือจริงๆ แล้วผมคิดไปเองว่า .. เจ้าของร้านขายเสื้อผ้านั้น.. อาจจะขายเสื้อผ้าได้ไม่จะดีเท่าที่ควร จนทำให้รายได้น้อยไปด้วย จึงหางานอดิเรกเพิ่ม เพื่อหารายได้เพิ่ม..

แต่จริงแล้ว เสื้อผ้าเขาขายดีอยู่แล้ว แต่เขาแค่อยากได้รายได้เพิ่มครับ

สมมุติว่าสถานการณ์ปัญหานั้นเกิดขึ้นกับผม ..ผมเป็นเจ้าของร้านเสื้อผ้านั้น

ผมขอตั้งเป้าหมายไว้ว่า
ผมจะเป็นเจ้าของธุรกิจขายเสื้อผ้าที่ดีที่สุดของหมู่บ้านนี้ ผมจะสร้างบ้านในฝันซื้อรถในฝันกับธุรกิจขายเสื้อผ้านี้แหละ..? ผมจะไปเทียวในที่ต่างๆ ที่ผมอยากไป กับธุรกิจขายเสื้อผ้านี้แหละ

ผมจะเอาสถานการณ์นี้มาเป็นโจทย์ว่า...? ผมจะทำยังไงดี.. ให้เสื้อผ้าขายดีกว่านี้...

ผมจะไม่แบ่งเวลาไปหางานอดิเรกทำเพื่อเพิ่มรายได้เด็ดขาด ผมจะเอาเวลาทั่งหมดตอบโจทย์นั้น ผมจะใช้เวลาทั่งหมดในการหาแรงบันดาลใจ ผมจะใช้เวลาทั่งหมดไปกับการอ่านหนังสือ เพื่อศึกษาว่าคนทำธุรกิจดังๆ เขาทำยังไงให้ใหญ่โตได้ โดยที่เขาไม่ต้องอยู่เฝ้าร้านก็ได้ แต่ขายสินค้าได้มากๆ กว่าเขาอยู่เฝ้าร้านซะอีก ผมจะใช้เวลาทั่งหมดลงมือทำเพื่อหาหนทางตอบโจทย์นั้น เพื่อเป้าหมายที่ผมได้ตั้งไว้

ในช่วงเวลานั้นรายได้ก็น้อยลงเพราะเสื้อผ้ายังขายไม่ได้ เพราะผมกำลังหาทางอยู่ รายได้ผมก็ลดลง ส่งผลต่อลูกเมียผม ในช่วงสถานการณอย่างนี้ ผมอาจจะยอมแพ้แล้วคิดว่าผมอาจจะแบ่งเวลาทำงานอดิเรกเพื่อเพิ่มรายได้

เมื่อเวลาผ่านไปซักระยะหนึ่ง ผมก็กลายเป็นคนบ้างาน และไม่มีเวลาให้ลูกเมีย และดูแลตัวเอง ..เพราะผมต้องทำงานตั้งสองงาน ทั่งธุรกิจเสื้อผ้า และงานอดิเรกอีก เวลาผมน้องเต็มทีที่จะคิดเรื่องอื่น

แต่ถ้าผมเลือกไม่ยอมล่ะ ผมใช้สถานการณนี้ บีบตัวเองว่า แก่ไม่มีทางเลือก แก่ต้องทำทุกวิธีทางเพื่อให้ธุรกิจเสื้อผ้านี้เดินไปได้จนถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้ ผมอาจจะบอกลูกเมียว่า ม๊า.. ตอนนี้เรามีเรื่องท้าท้ายให้เราคิดและช่วยกันประหยัดเงิน เพื่อให้เราผ่านวิกฤตนี้ได้ เราจะก็แขนกันจนกว่าเราจะถึงเป้าหมายนั้น แล้วเราจะไปใหนก็ได้ที่เราอยากไป

แล้วเพื่อนคิดว่าไงครับ....

นินทา คือสแตมป์ความคิดที่ร้ายๆ

2010-05-03T06:53:00.000-07:00

เมื่อตอนผมเด็กๆ ประมาณอายุ 5-6ขวบ ผมมีความคิดแปลกๆ ว่า ..เมื่อผมได้ยินใครพูดเรื่องของคนอื่น ..มันสมควรที่เจ้าตัวต้องรู้ว่าคนอื่นเขาพูดถึงตัวของเขาเองว่ายังไงบ้าง..?

ผมเป็นห่วงแทนเจ้าตัวที่ ไม่มีโอกาสได้รู้เลย...

ว่าสิ่งที่คนอื่นพูดถึงตัวเขานั้น เป็นเรื่องที่ดีหรือไม่ดี...

จากนั้น.. เวลาผมได้ยินใครพูดถึงบุคคลที่สาม ผมจะเอาไปบอกเจ้าตัว (บุคคลที่สาม) หมดเลย ไม่รู้ว่าผมคิดถูกหรือไม่ ..แต่ผมเป็นห่วงและอดดีใจไปกับบุคคลที่สามไม่ได้ ถ้าเรื่องที่ผมได้ยินนั้นเป็นเรื่องที่ดี และผมอยากให้เขาปรับปรุงตัวเองถ้าเรื่องที่ผมได้ยินมาเป็นเรื่องไม่ดี... ผมคิดว่าผมกำลังช่วยเหลือเขา....

ผมทำแบบนั้นอยู่ได้ซักพัก พี่สาวผมก็ดึงมือผมไปคุย แล้วพี่สาวบอกว่า สิ่งที่ผมกำลังทำอยู่นั้นเป็นเรื่องที่ผิด และเป็นเรื่องน่าอาย ..? ที่เราทำตัว..(เติมคำได้ตามใจชอบ)..เรื่องคนอื่น ตอนนั้นบอกตรงๆ ว่าผมก็งง เพราะผมคิดว่าผมกำลังช้วยเหลือคนอื่นอยู่น่ะเนีย..

แต่ผมก็เชื่อพี่สาวและหยุดพฤติกรรมนั้นทันที่ และแอบน้อยใจนิดๆ ว่า ผมช่วยเหลือคนอื่นอยู่น่ะ.. มาบอกให้ผมหยุดทำใม ผมจะไม่ทำแล้วคอยดูสิ.... ฮึอ

จากวันนั้นจนถึงวันนี้ ก็ ..ยี่สิบเอ็ด-ลบ-หก =สิบ
ผ่านมาแล้ว 10ปี จึงได้รู้ว่า นั้นไม่ใช่การช่วยเหลือคนอื่นเลย แต่เป็นการสร้างความลำบากให้กับคนอื่นต่างหาก ผมคิดว่าถ้าผมยังทำแบบนั้นอยู่ตอนนี้น่าจะเกิดสงครามล้างเผ่าพันธ์กันแล้วมั่ง เพราะตอนนั้นผมยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ คงไม่มีใครทำร้ายผมหรอก...มั่ง...?

นินทา เป็นสิ่งที่เราคุยเคยเพราะไม่มากก็น้อยเราเคยนินทาคนอื่น การนินทาคือการที่เราพูดถึงเรื่องไม่ดีของคนอื่น ลับหลังเขา ถึงแม้ว่าสิ่งที่เราพูดนั้นจะเป็นความจริงก็ตาม (นั้นแหละนินทา)

โดยปกติการพูดหรือมอง เป็นประตูสู่หัวใจของเรา

เมื่อเรามองหรือพูดสิ่งดีๆ เราก็จะจำหรือคิดแต่สิ่งดีๆ

แต่การนินทานั้นมักจะเป็นเรื่องไม่ดี (เพราะเรื่องดีไม่คอยใครเอามาพูดกัน) เมื่อเราเห็นและเอามาพูดก็เหมือนเราได้เก็บสิ่งไม่ดีเอาในความจำของเรา มันเลยกลายเป็นผลพวงมาถึงการกระทำของเรา ซึ่งเรามักจะสังเกตุได้ว่าคนที่มักจะนินทาคนอื่นสุดท้ายแล้วเขาเองก็เป็นตามที่เขานินทาถึงคนอื่นนั้นแหละ

การนินทาจึงเหมือนกับสแตมป์ เมื่อเรานินทาหนึ่งครั้งเราก็เก็บสแตมป์ความคิดที่ร้ายๆ เอาไว้หนึ่งสแตมป์ พอเรานินทาหลายๆ ครั้ง เราก็สะสมสแตมป์หลายๆ อัน เมื่อสแตมป์มากๆ เข้า "เราก็เอามาแลกเป็นการกระทำของตัวเราเอง"

จาก zee

เราไว้ใจตัวเราเองได้แค่ใหน

2010-04-18T07:42:00.000-07:00

เมื่อเราเริ่มลงมือทำอะไรซักอย่างที่เราตั้งใจ

ปัญหาจะเริ่มมีเข้ามา ให้เราได้แก้ไข

เพื่อทดสอบเราว่าเราแน่แค่ใหนกับเป้าหมายที่เราตั้งไว้

และแน่นอนเมื่อเราเริ่มจะแก้ไขปัญหานั้น เราก็เริ่มที่จะเก่งขึ้นเท่าๆ กับความยากง่ายของปัญหา ปัญหานั้นจะช่วยขัดเกลาการเรียนรู้ของเรา ให้เราเป็นคนที่เก่งขึ้น มีประสบการณ์มากขึ้น

แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเรายอมแพ้

ถ้าเรายอมแพ้ เราไม่ได้แพ้กับปัญหา แต่เราแพ้ตัวเราเอง ตัวเราเองที่ยอมแพ้ต่อสถานการณ์ที่เราเจอ เราเองที่ยอมมัน

สถานการณ์ที่เหลวร้ายที่สุด มันจะทำให้เราเกิดการเรียนรู้

อย่างเช่นเด็กหัดทีบจักรยาน

แรกๆ เด็กจะทีบไม่เป็น แต่เมื่อเกิดการล้มหลายๆ ครั้ง เด็กจะเริ่มเรียนรู้ว่าจากการล้มนั้นว่า

"ใช่แล้วเป็นเพราะเราทรงตัวไม่มั่นคงนี้เองที่ทำให้รถจักรยานเราล้ม"

เด็กเริ่มที่จะเรียนรู้จากความผิดพลาด

เห็นคนอื่นดีกว่า เห็นตัวเองไม่ดีเท่าคนอื่น

2010-03-02T07:22:00.000-08:00

ถ้าคนอื่นมีส่วนไม่ดี 99ข้อ มีดีอยู่ข้อเดียว "ให้มองที่ข้อดีของเขา ข้อเดียวนั้น"

ถ้าตัวเราเองมีข้อดี 99ข้อ มีข้อไม่ดีอยู่ข้อเดียว "ให้มองที่ข้อไม่ดีของตัวเอง ข้อเดียวนั้น"

(คำพูดของ ศาสดามูฮัมมัด ซ.ล)

แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าทุกๆ คนพยายามมองความผิดของตัวเอง ตัวเราเองนั้นแหละจะ ได้พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ

ที่ผมได้ใช้คำว่า "พยายาม" ก็เพราะไม่มีใครที่ทำให้เราได้เห็นเป็นตัวอย่างจริงๆ แต่ผมคิดว่า นี้เป็นวิธีแก้ที่ต้นเหตุ..จริงๆ ผมเลยใช้คำว่าพยายาม เพราะเราต้องพยายามกับตัวเอง ให้มองเฉพาะความผิดของตัวเองเท่านั้น

เราไม่อาจจะไปบอกให้คนอื่นๆ มองความดีของเราได้

เพราะเขาจะทำได้ก็จากเรา "เริ่มที่จะมองความดีของเขาก่อนไงล่ะ"

เมื่อเรามอบเป้าหมายให้กับพระเจ้า เราก็ไม่อาจจะผิดกฏของพระเจ้า

2010-02-28T00:26:00.000-08:00

หลายๆ ครั่งของการทำงาน หรือการใช้ชีวิตที่เรานั้นได้ตั้งเป้าหมายไว้ พอเราเริ่มทำ กลับพบว่าเรากำลังทำผิดกฎเพื่อเป้าหมายนั้น

การทำผิดกฏนั้นกลับทำให้เป้าหมายของเรานั้นใกลยิ่งกว่าเดิม

เพราะกฏของพระเจ้านั้น คือคู่มือการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง ทั่งกับตัวเอง และคนอื่น แต่เมื่อเราได้ทำผิดกฏที่พระเจ้าได้วางไว้ นั้นก็แสดงว่าเราได้ทำผิดกับตัวเองและคนอื่น

เมื่อเราเอากฏของพระเจ้ามาใช้กับเป้าหมายของเรา

ถ้าเราทำผิดกฏก็แสดงว่าเรานั้นยิ่งทำให้เป้าหมายนั้นไกลออกไปจากเรา

แต่บางครั่งเราก็ไม่อาจจะหลีกจากการทำผิดกฏได้ ก็ขอให้เรารู้ว่า เรากำลังทำผิดกฏอยู่ เพื่อว่าเราจะได้ ขออภัยกับพระองค์ และได้จำเป็นบทเรียน

ข้อที่ 6 เคลือนไหวอยู่ตลอดเวลา

2010-02-25T05:35:00.000-08:00

ทั้งหมดที่เราได้พูดมาจะไม่มีวันเกิดถ้าเรายังอยู่กับที่ เหมือนน้ำ ถ้านิ่งไม่นานก็จะเน่า ถ้าน้ำที่ใหลอยู่ตลอดเวลาก็จะใส่สะอาดแม้ว่าสิ่งที่สกปรกจะตกลงไปก็ตาม (เปรียบได้เชยมาก)

การทำงานของเราก็เหมือนกัน แม้ว่าบางวันเราอาจจะไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรต่อ แต่ความคิดของเรานั้นจะเดินได้เราต้องเคลือนไหว เราก็ต้องออกไปเปิดสมอง เปลียนบรรยากาศ พบเพื่อนฝูง พูดคุยเรื่องอื่นบาง บางที่เรื่องที่เราไม่รู้อาจจะอยู่กับคนอื่นก็ได้

บางที่การก้าวของเราอาจจะเล็กๆ แต่ก็เป็นก้าวที่ทำให้เราใกล้ขึ้น การเลี้ยวบางไม่ได้หมายความว่าเรายอมแพ้ แต่บางที่อาจทำให้เราได้เจอถ้าลัดก็ได้ นั้นจึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่เราจะต้องมั่นคงกับเป้าหมาย ให้เราทำกับเป้าหมายของเรา (ดูข้อที่ 1 )

ข้อที่ 5 จิตวิญญาณแห่งความบริสุทธิ์ใจ

2010-02-24T23:07:00.000-08:00

เวลาเราจะทำอะไรซักอย่าง กล่าวคือ เราต้องมอบหม้ายเป้าหมายที่เราวางไว้ กับ พระเจ้าของเรานั้นคือข้อที่ 1 เพื่อให้เรานั้นสามารถทำงานได้อิสระจากความกดดันที่เรามีต่อเป้าหมายที่ได้วางไว้

หลังจากนั้น เราก็สามารถลงมือทำได้เลยโดยที่เรานั้นไม่ต้องกังวลว่ามันจะแพ้หรือชนะเพราะมันเป็นแค่การเล่นเกมส์สำหรับเราไปแล้ว นี้คือข้อที่ 2

ถ้าแพ้เราได้ความรู้ ถ้าชนะเราได้ เงิน เกียรติ หรือตำแหน่งก็แล้วแต่ แต่นั้นก็เกิดจากการลงมือก่อน ความรู้ถึงจะมา เสร็จแล้วไอความรู้ที่ว่านี้แหละที่ทำให้เราโง่ เพราะเราจะได้รับบทเรียนของการเล่นเกมส์ ยิ่งเล่นยิ่งเก่งขึ้น เราก็จะพัฒนาตัวเราเองไปเรื่อยๆ นี้คือข้อที่ 3

แต่สิ่งที่เราทำมาทั้งหมดจะไม่สามารถสร้างตำนานให้ตัวเราเองได้ถ้าเราไม่ได้แบ่งปันให้กับคนอื่นบ้าง ตรงนี้แหละเป็นสิ่งที่สำคัญเกินทุกๆ สิ่ง เพราะทุกอย่างจะมีความหมายได้ก็เมื่อเราแบ่งให้คนอื่น นี้คือข้อที่ 4

ส่วยข้อที่ 5 นี้จะทำให้เรามั่นคง นั้นก็คือ จิตวิญญาณของความบริสุทธิ์ใจ นั้นก็คือ ทุกๆ ข้อที่ผมได้เขียนมานั้นจะไม่มีวันเติบโตได้ถ้าเราไม่มีความบริสุทธิ์ใจ เพราะความบริสุทธิ์จะให้เราสามารถคงอยู่ได้ไม่ว่าเป้าหมายที่เราได้ตั้งไว้จะยังไม่เกิดขึ้น หรือธุรกิจที่เราทำยังไม่มีกำไร

ข้อที่ 4 ช่วยเหลือคนอื่น "โดยไม่หวังผลตอบแทน"

2010-02-13T16:47:00.000-08:00

ข้อที่ 3 เราได้พูดถึงความรู้ที่ได้จากประสบการณ์ ที่จะทำให้เราหนักแน่นขึ้น ส่วนข้อที่ 4 ในวันนี้ผมคิดว่าน่าจะเป็น การช่วยเหลือคนอื่นๆ ร่วมไปถึง ทุกๆ สิ่งด้วยไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ หมู หมา กา ไก่ ทุกอย่างที่เรามีความสามารถจะช่วยเหลือได้ อยู่ในข้อที่ 4 นี้

เราคงได้ยินมาประจำว่า การให้ มักจะได้กลับเป็น 2 เท่า แต่นั้นจะทำให้เราให้ "โดยหวังผลตอบแทน" ถ้าผลตอบแทนที่เราหวังกลับไม่ได้มาล่ะ เราจะเสียใจเพราะผิดหวังนั้น จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้คนเดี้ยวนี้คิดมาก ไม่ยอมที่จะเป็นผู้ให้ก่อน เพราะกลัวว่าจะไม่ได้คืน เขารอ รอว่าอีกคนจะให้อะไรก่อน หวังจากเขาโดยที่เขาไม่รู้ว่าอีกคนก็รอที่จะได้คืนจากเขาเหมือนกัน เสร็จแล้วก็อย่าให้อะไรใครเลยเพราะไม่รู้ว่าจะได้อะไร

แล้วถ้าเราให้เขาโดยที่เราไม่หวังผลตอบแทนล่ะ เราก็จะให้เขาก่อนโดยที่เรารู้สึกได้ถึงความอิ่มเอิบใจแล้วอะไรจะเกิดขึ้นถ้า ทั้งสองฝ่าย หรือ ทุกคน คิดที่จะให้กันโดยไม่หวังผลตอบแทน

แต่เราก็อย่าลืมที่จะช่วยเหลือตัวเองด้วยการขอความช่วยเหลือกับคนที่รู้ด้วย อย่างเช่น เราทำธุรกิจหนึ่ง เราก็ต้องไปขอความช่วยเหลือจากคนที่เคยทำธุรกิจนั้นสำเร็จมาแล้ว เพื่อช่วยเหลือตัวเราให้มีความรู้มากขึ้น แล้วมันจะเกิดความสัมพันธกับคนที่ทำงานอย่างเดียวกับเราด้วยเพื่อว่าอนาคตเราจะได้ช่วยเหลือกันและกัน
การช่วยเหลือที่ไม่มีวันขาดสายก็จะเกิดขึ้น ความสงบ ความสุข

ครับผม ผมให้เพื่อนๆ

ข้อที่ 3 เรียนรู้ "ความรู้ยิ่งทำให้เราโง่"

2010-02-09T22:06:00.000-08:00

จากข้อที่ 2 การลงมือทำ ที่คอยสอนเราอยู่ตลอดทางที่เราลงมือทำ และความรู้ที่เราได้จากการลงมือทำมักจะเป็นความรู้ที่ไม่มีสอนในโรงเรียน และบางที่ คนสองคนที่ทำงานเหมือนกันกลับได้ความรู้ที่ไม่เหมือนกัน

แต่ความรู้ที่ได้จากการลงมือทำ มักจะแปลออกมาจากมุมมองที่เรามองต่อการเรีนนรู้นั้น

มุมมองที่ผมว่าก็คือ มุมมองที่ได้กับจากมุมมองที่ไม่ดี

เรามาดูกันว่ามุมมองนี้

จะทำหน้าที่ยังไงครับ

มุมมองที่ดี มักจะมีคำถามอย่างนี้ "อะไรในสถานการณ์นี้ที่จะสอนเราให้เราชนะ" "เราได้เรียนรู้อะไรบ้างกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น"

มุมมองที่ไม่ดี มักจะเกิดคำถามอย่างนี้ "ดูสิ สถานการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เราแพ้" "เราคงไม่มีทางชนะในสถานการณ์อย่างนี้" อะไรทำนองนี้

แล้วเราจะทำอย่างไงให้มองในมุมมองที่ดี ง่ายมา "แค่มอง หรือ ตั่งคำถาม ที่ดีๆ"

และแน่นอนว่าเรายิ่งมองมุมใหนมากเท่าไร มุมนั้นจะเกิดขึ้นกับเรามากเท่านั้น เพราะเราจะมองอีกมุมหนึ่งไม่เป็นหรือไม่เก่งที่จะมองในมุมนั้น นั้นเอง อย่างเช่นเรามองในมุมร้ายเยอะๆ ชีิวิตเราก็จะมีแต่เรื่องร้ายๆ เพราะเราจะมองในมุมดีๆ นั้นคงจะยากเพราะไม่เคยทำหรือไม่เคยฝึกที่จะมองในมุมดีๆ

แต่ถ้าเรามองในมุมดีๆ บ่อยๆ เราก็จะเก่งที่จะมองมุมดีจนเราไม่เคยเห็นมุมไม่ดีเลย หรือถ้าจะเห็นเราก็จะแปลมันเป็นมุมมองดีๆ เพราะมุมมองร้ายๆ นั้นมักจะซ่อนของดีไว้เยอะ

ผมเคยอ่านในหนังสือ "ขอบคุณ" เขาบอกว่า ถ้าเราจะฝึกมองในมุมดีๆ

เราก็แค่นึกถึงหรือเขียนจดสิ่งที่ดีๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ล่ะวัน ทุกวันหรือบ่อยๆ

และฝึกที่จะขอบคุณ เพราะคำว่า"ขอบคุณ"จะเป็นกุญแจทำให้สมองเราเปิดมุมที่ดีๆ

ข้อที่ 2 การลงมือทำ มันเป็นแค่เกมส์

2010-02-02T10:30:00.000-08:00

ข้อ 1 เราพูดถึงความกล้าที่จะฝันและตั่งเป้าหมายโดยการฝากความฝันนั้นไว้กับพระเจ้าของเรา เราเลยกล้าที่จะฝัน

วันนี้ข้อที่ 2 ผมคิดว่าน่าจะเป็นการลงมือทำ เมื่อเราตั่งเป้าหมายไว้แล้ว เราต้องไม่กลัวที่จะลงมือทำ

โดยส่วนใหญ่แล้ว คนทั่วไปลงมือทำอะไรโดยการมุ่งไปหาวิธีการมากเกินไป เขาเรียนรู้วิธีการ แต่เขาไม่เรียนรู้ที่จะลงมือทำเลย นี้จึงเป็นปัญหาที่ทำให้เขากลัวที่จะลงมือทำ เพราะเขาไม่ได้เรียนรู้ที่จะลงมือทำแน่นอนวิธีการเป็นสิ่งสำคัญ แต่เป้าหมายในข้อที่ 1 ที่แน่วแน่และมอบให้กับพระเจ้าจะนำมาซึ่งหนทางเอง เมื่อไม่ได้ลงมือทำก็ไม่ผลอะไรซักอย่าง ไม่ว่าผลที่เกิดจากการกระทำนั้น จะดีหรือจะร้ายเราก็ต้องลงมือทำเพื่อที่จะให้เกิดผลทั่ง สองด้าน

ทั่งดีและร้าย ยอมทำให้เราเรียนรู้

เรียนรู้ที่จะชนะทั่งนั้น นี้และ การเรียนรู้ที่จะชนะนี้แหละที่เราไม่มี เพราะเราไม่ได้ลงมือทำ

ส่วนตัวผมคิดว่า

เมื่อเรามอบเป้าหมายของเราให้กับพระเจ้าแล้ว

การทำงานเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายก็จะกลายเป็น แค่เกมส์

เกมส์ ที่จะสอนให้เราเก่งขึ้นในเกมส์นี้

เล่นเกมส์เราจะเล่นได้ทั่งชนะและแพ้ "เพราะว่า"

เกมส์ ถ้าเราชนะเราได้ขะแนน ถ้าเราแพ้เรา เราได้ความรู้และเก่งขึ้น

นี้จึงเป็นรากของความคิดที่จะทำงานใหสนุก

""มันเป็นแค่เกมส์""

เว็บบล็อก ในความคิดผมคือ

2010-01-27T00:02:00.000-08:00

เป็นเหมือนพื้นที่ "สถารณะ" ที่เราจะใช้แบ่งปันความคิด หรือแสดงออก

เหมือนกับว่าเราอยู่ในห้องเรียน เสร็จแล้วเราไม่กล้าที่จะออกไปหน้าห้องเพื่ออธิบายในสิ่งที่เราเข้าใจ เพราะเรากลัวว่า ความคิดของเรานั้นมัน "เฉย" หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เพื่อนๆ ในห้องสามารถล้อเลียนเราได้ แต่ใน "เว็บบล็อกมันสามารถให้เราแสดงออกถึงความคิดของเราได้อย่างเต็มที่"

แล้วถ้าความคิดเรามันผิดหรือไม่ดีล่ะ

คนที่เข้ามาเยียมชมเว็บบล็อกของเรา

เขาก็จะติหรือชมเรา หรือแนะนำว่าสิ่งที่คุณคิดหรือเสนอนั้นมันไม่ดียังงี้น่ะ ยังงันน่ะประมาณนี้

มันจะเกิดการสื่อสารกันสองทาง คนที่ไม่เคยแสดงความคิดแต่ตอนนี้ได้แสดง เสร็จแล้วคนที่มีความคิดเหมือนกันอย่างติชมหรือเพิ่มเติมก็สามารถทำได้ มันจึงกลายเป็นชุมชนแห่งใหม่ที่มีความคิดเหมือนกัน และจะกลายเป็นแหล่งความรู้ที่เราสามารถเพิ่มเติมมันได้ตลอดเวลา และเราสามารถดูแลถึงความเรียบร้อยซึ่งกันและกันได้ เพราะเราจะติและชมแค่เฉพาะความคิดที่ดีเท่านั้น

นิสัยข้อที่ 1 ที่ทำให้เราทำงานอย่างมีความสุขและปรัสบความสำเร็จจริงๆ

2010-01-26T06:38:00.000-08:00

1. "เราหวังกับงานมากเกินไป"

ใช้แล้วเราหวังและคิดว่า "ถ้าเราไม่มีงานนี้เราคงอดกินอดนอนแน่ๆ" เมื่อเราหวังกับงานมากเกินไปอะไรเกิดขึ้นกับเรา เราก็จะกลัว กลัวว่าจะอดถ้าเราไม่มีงานนี้ที่คอยให้เรากินเราดื่ม ให้เรานอน เราคงต้องแย่แน่ๆ

ด้วยความกลัวอันนั้นมันจะเปิดประตูแห่งความเครียด

จนเรามองไม่เห็นหนทางที่จะทำให้เราก้าวหน้าไปกว่าที่เป็นอยู่

เราจะเริ่มรู้สึกกลัวที่จะตั้งเป้าหมายให้ไกลกว่านี้ และไม่กล้าที่จะเปลี่ยนแปลง

หรือไม่กล้าก้าวเดินออกไปจากสิ่งที่เป็นอยู่

แล้วเราต้องทำยังไง

ฝากงานหรือชีวิตของคุณไว้กับพระเจ้าของคุณสิ (เสียงในใจ "ไอนี้ถ้าจะบ้า ไม่เห็นจะเกียวกับพระเจ้าอะไรตรงใหนเลย) ฝากผลลัพย์ที่จะเกิดไว้กับพระเจ้าของคุณ "บอกท่านว่า เราจะทำให้ดีที่สุด แล้วผลลัพย์จะเป็นยังไงก็สุดแล้วแต่ท่าน"

ถ้าเราทำได้อย่างนี้ เราก็จะไม่หวังติดอยู่กับงาน

เมื่อเราไม่ติดอยู่กับงานเราก็สามารถปล่อยวางสิ่งที่เรากลัว

เมื่อเราไม่มีความกลัวประตูแห่งความเครียดและมุมมองที่ไม่ดีก็จะถูกปิด

เราก็กล้าที่จะหวังมากขึ้น

เราตั่งเป้าหมายได้ไกลขึ้น

เราเริ่มที่จะก้าวออกไป

ส่วนตัวของผมแล้วคิดว่า การที่เราเอาความหวังทั่งหมดไปเก็บไว้กับพราะเจ้าของเรา มันจะทำให้เราสำเร็จได้มากขึ้น เพราะเหมือนกับเรามีเถ้าแก่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพราะเขาไม่ใช้ใคร เพราะเขาคือพราะเจ้า

แล้วถ้าพราะเจ้าเองล่ะที่ไม่ให้เราประสบความสำเร็จ

เพื่อนๆ คิดเหมือนผมหรือเปล่า เช่น ถ้าเราขอให้เราคนหนึ่งเป็นคนที่ร่ำรวย

พระเจ้าจะโยนความร่ำรวยนั้นลงมาบนตักของเรา

หรือพระเจ้าจะให้เรา เจอกับโอกาสแห่งความพยายามที่จะทำให้เราร่ำรวย

ใช้แล้วผมคิดว่าสาเหตุหนึ่งที่พระเจ้าทำให้เราผิดหวังเพราะท่านจะทำให้เราพิสูจนร์ตัวเองว่าเราเก่งพอที่จะรับความสำเร็จนั้นจากท่าน

6 นิสัย ที่ ทำให้เราทำงานหาเงินอย่างมีความสุขและประสบความสำเร็จจริงๆ

2010-01-26T06:23:00.000-08:00

"นิสัย" เป็นรูปแบบการกระทำและคิด ที่เราใช้ในการดำเนินชีวิตอยู่ทุกวัน เรามีนิสัยยังไงกับคนในครอบครัว เรามีนิสัยยังไงกับเพื่อนฝูง เรามีนิสัยยังไงในที่ทำงาน นิสัยเหล่านี้แหละที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นตัวกำหนดความเป็นไปได้ในการทำงานให้มีความสุข และประสบความสำเร็จจริงๆ

ด้วยเหตุนี้ผมจึงอย่างจะแบ่งปันความคิดเห็นของผมในเรื่องนิสัยเหล่านี้

ถ้าเพื่อนๆ มีข้อคัดแย้งหรือมีความคิดที่ดีกว่าก็คอมเม้นด้วยน่ะครับ

นิสัยที่ทำให้เรามีความสุขในการทำงาน และประสบความสำเร็จจริงๆ ผมว่าน่าจะมีอยู่ด้วยกัน 6ข้อ

งานที่เราชอบ

2010-01-24T07:22:00.001-08:00

หลายๆ คนที่ผมบอกว่าผมทำงานที่ผมชอบเขากับบอกผมว่า เขาทำไม่ได้อย่างที่ผมทำ เพราะสถานการณ์ของเขามันไม่เอื้ออำหน่วย อาจจะจริง เพราะคิดอย่างนั้น

แต่ วันนนี้ ผมได้เปลี่ยนแนวของบล็อกใหม่ ผมจะรวบรวม วิธีที่จะทำงานที่เราชอบและได้เงิน พร้อมกับมีความสุขได้อย่างไร

ถ้าเพื่อนๆ ผมไอเดียดีๆ ก็ฝากไว้ด้วยจะขอบคุณอย่างสูงเลยครับ

คุยสัมเพเหระ

2010-01-23T19:25:00.000-08:00